پیدایِ پنهان

از قوی بودن پشیمان گشته ایم...

دوشنبه, ۷ آبان ۱۳۹۷، ۰۸:۵۱ ب.ظ

میدونی

توی زندگیت میخوای بگی که آدم قوی هستی

صبوری

میتونی احساساتتو کنترل کنی

میتونی دور از خانوادت باشی

میتونی روی پای خودت وایسی

مسیولیت پذیری

بزرگی

قوی و قدرتمندی

کارهای بزرگ میکنی و آرزوهایی بزرگتر...!

میخوای بگی که تو همیشه میخندی

وقتی داری اینو به بقیه میگی میدونم از درونت ناراحتی

وقتی به بقیه از خوشیات و خوش گذرونیات تعریف میکنی میخوای انکار کنی که تو بهت خوش نمیگذره

من نمیدونم چرا اینقدر سعی میکنی احساسات منفیتو انکار کنی

اشک یا دلتنگی

غم و ناراحتی

عصبانیت

ضعیف بودن

خسته شدن

کم آوردن و ... برای همه آدماست


پس... پس چرا تو همیشه سعی میکنی یه ظاهر خوب داشته باشی

پس.. پس

چرا اشکاتو برای خودت میریزیو لبخنداتو برای بقیه؟

مثلا تو فرازمینی هستی؟

ما موجودات زمینی همونطور که عاشق میشیم متنفر هم میشیم

همونجوری که خوشحال میشیم ناراحت هم میشیم

همونطور که خنده داریم گریه هم داریم

آخه این ظلم نیست خنده و خوشیات برای بقیه باشه و غم و اندوهت برای خودت؟

خودت بگو؟

نقاب زده ای به صورتت تو هم یک انسانی عزیز...

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۷/۰۸/۰۷
خانوم کوچولو

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی